D7+      Eszm7 e        Ezm7   A9-

1. Drogo ma, co ostrym ranisz brukiem,

D7+   As9- e                A9-

Drogo ma, gdzie kres twój, któż zrozumie?

D7+   H7    e   G         D7+    A      D7+

Bieg twój plątaniną nieba i ciemności chwil.
Drogo ma, poranków mych nadziei,

Drogo ma, znaczona ich mogiłami.

D7+ H7 e      G

Żywą tęsknot tyś aleją,

D7+      A    D7+

Drogo - życie me.
Giszm7                Fis

Ref. Porzucić ciebie choć na chwilę,

  Ezm7-8          h        A      G

Sokolim okiem proroka spojrzeć w dal

           D7+        g          D7+

I dostrzec kres twój, i dostrzec myśl

  e      A9-    D7+

Boskiego Wytyczenia.
2. Drogo ma, odkrywam tajemnicę,

Drogo ma, znać cię na pamięć nie chcę.

Wiara niech przewodzi,

Boś świątynią Boskich Stóp.
Ref. Choć wiele pięknych słów zawiedzie,

Niejeden raz się zagubić przyjdzie, wiem.

Zawierzam drogę Temu, co po niej szedł,

By ścieżką być dla człowieka.
O, relikwiarzu Bożej drogi,

Nie idę sam, lecz z Jezusem,

Patrzę w dal i widzę kres twój, nie pytam o myśl

Boskiego Wytyczenia.