O Przedwieczny nasz Panie i Boże,

Jakże dziwne Imię Twe.
1. O Przedwieczny nasz Panie i Boże,

Jakże dziwne Imię Twe.

Chwała Twoja po całej brzmi ziemi,

wzbija się aż po niebios szczyt.
2. Małe dzieci Cię wielbią jak mogą;

Całym sercem śpiewają C1.

Aż się wstydem okryją wrogowie,

I upadną do Twoich stóp.
3. Kiedy spojrzę na niebo wspaniałe,

Dzieło Twoich wszechmocnych rąk.

Srebrny księżyc i gwiazdy złociste,

To zdumienie ogarnia mnie.
4. Kim jest człowiek, że o nim pamiętasz,

Że jak Ojciec o niego dbasz.

Do Aniołów podobnym go czynisz,

Otoczyłeś go chwałą i czcią.
5. Cały świat w jego ręce złożyłeś,

I pod stopy rzuciłeś mu.

Ptaki, ryby i dzikie zwierzęta,

By nad nimi królem był.